محمد على حاجيلو

23

ريشه هاى تاريخى تشيع در ايران ( فارسى )

ديباچه با نگاهى به آيات قرآن مجيد ، احاديث و سيره پيامبر گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و إله در مىيابيم كه با ختم نبوت ، از جانب خداوند بزرگ مقرر گرديد تا هدايت جامعه بشرى با امامت اهل بيت پاك پيامبر صلّى اللّه عليه و إله ادامه يابد . شخص رسول گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و إله نيز بارها و در مناسبتهاى مختلف و از جمله : واقعه غدير به اين مهم تصريح فرموده و حتى نام جانشينان بلافصل خود از حضرت على عليه السّلام تا حضرت مهدى عليه السّلام را اعلام نمودند . امامت بعد از پيامبر صلّى اللّه عليه و إله نيز مانند نبوت مورد توطئه‌ها و دشمنىهاى بسيارى قرار گرفت ، و اين دشمنىها از همان ساعات نخستين بعد از رحلت پيامبر صلّى اللّه عليه و إله آغاز شد . مهم‌ترين مسئله ناگوارى كه بعد از عروج روح پاك پيامبر صلّى اللّه عليه و إله اتفاق افتاد اين بود كه با قدرت‌طلبى و عهدشكنى بخشى از جامعه ، مسير خلافت بعد از پيامبر از مسير امامت جدا شد ، به اين صورت كه عده‌اى با ناديده گرفتن عهد و بيعت غدير و ديگر دستورات لازم الاجراى پيامبر صلّى اللّه عليه و إله مبنى بر جانشينى حضرت على عليه السّلام ، دور خليفه اول